The Book of Genesis

Main Page

Chapter 5

1: This is the book of the generations of Adam. In the day that God created man, in the likeness of God made he him;

2: Male and female created he them; and blessed them, and called their name Adam, in the day when they were created.

3: And Adam lived an hundred and thirty years, and begat a son in his own likeness, and after his image; and called his name Seth:

4: And the days of Adam after he had begotten Seth were eight hundred years: and he begat sons anddaughters:

5: And all the days that Adam lived were nine hundred and thirty years: and he died.

6: And Seth lived an hundred and five years, and begat Enos:

7: And Seth lived after he begat Enos eight hundred and seven years, and begat sons and daughters:

8: And all the days of Seth were nine hundred and twelve years: and he died.

9: And Enos lived ninety years, and begat Cainan:

10: And Enos lived after he begat Cainan eight hundred and fifteen years, and begat sons and daughters:

11: And all the days of Enos were nine hundred and five years: and he died.

12: And Cainan lived seventy years and begat Mahalaleel:

13: And Cainan lived after he begat Mahalaleel eight hundred and forty years, and begat sons and daughters:

14: And all the days of Cainan were nine hundred and ten years: and he died.

15: And Mahalaleel lived sixty and five years, and begat Jared:

16: And Mahalaleel lived after he begat Jared eight hundred and thirty years, and begat sons and daughters:

17: And all the days of Mahalaleel were eight hundred ninety and five years: and he died.

18: And Jared lived an hundred sixty and two years, and he begat Enoch:

19: And Jared lived after he begat Enoch eight hundred years, and begat sons and daughters:

20: And all the days of Jared were nine hundred sixty and two years: and he died.

21: And Enoch lived sixty and five years, and begat Methuselah:

22: And Enoch walked with God after he begat Methuselah three hundred years, and begat sons and daughters:

23: And all the days of Enoch were three hundred sixty and five years:

24: And Enoch walked with God: and he was not; for God took him.

25: And Methuselah lived an hundred eighty and seven years, and begat Lamech.

26: And Methuselah lived after he begat Lamech seven hundred eighty and two years, and begat sons and daughters:

27: And all the days of Methuselah were nine hundred sixty and nine years: and he died.

28: And Lamech lived an hundred eighty and two years, and begat a son:
29: And he called his name Noah, saying, This same shall comfort us concerning our work and toil of ourhands, because of the ground which the LORD hath cursed.

30: And Lamech lived after he begat Noah five hundred ninety and five years, and begat sons and daughters:

31: And all the days of Lamech were seven hundred seventy and seven years: and he died.

32: And Noah was five hundred years old: and Noah begat Shem, Ham, and Japheth.
Genesis 6

---

Księgi proroków: Jozuego, Sędziów, Samuela (2 księgi), Królów (2 księgi), Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela, Dwunastu proroków (Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza, Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza, Malachiasza)

W księgach proroków są zawarte wszystkie kolejne proroctwa - czyli zgodnie z tradycją treści, które prorocy na zlecenie Boga przekazywali wiernym. Często znajdują się tam również opisy dziejów poszczególnych proroków.

Księgi hagiograficzne: Psalmów, Przysłów, Hioba, Pieśń nad pieśniami, Rut, Lamentacje (Treny), Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei), Estery, Daniela, Ezdrasza, Nehemiasza, Kronik (2 księgi)

Księgi hagiograficzne dzielą się na księgi poetyckie, będące zbiorami pieśni, przysłów, kazań i poematów, które uznano za święte, oraz księgi o charakterze historyczno-legendarnym opisujące dzieje osób, które były dla żydów ważne ze względów religijnych, ale nie zostały uznane za proroków

Nowy Testament

Dla chrześcijan, uznających świętość Starego Testamentu, duże znaczenie ma również Nowy Testament spisany w języku greckim, w latach 41 - 98 n.e. Treścią Nowego Testamentu jest życie i nauka głoszona przez Jezusa Chrystusa, a także dzieje pierwszych gmin chrześcijańskich.

Nowy Testament składa się z 27 ksiąg:

Cztery Ewangelie - opisy życia Jezusa Chrystusa:

o Ewangelie synoptyczne: Ewangelia Mateusza, Ewangelia Marka, Ewangelia Łukasza, o Ewangelia Jana, Dzieje Apostolskie - opisy życia apostołów po wniebowstąpienie Jezusa,

księgi dydaktyczne - zbiór listów pisanych przez apostołów: o 14 listów Pawła z Tarsu, o 7 listów powszechnych, oraz Apokalipsa, zwana też Objawieniem Jana - księga prorocza, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi.

Judaizm i islam nie uznają Nowego Testamentu jako pism świętych, chociaż islam uważa Jezusa Chrystusa za proroka, a Koran powtarza niektóre opisy Ewangelii.

Autorstwo i historyczność Biblii

W dziedzinie tej istnieje wiele kontrowersji. Z naukowego punktu widzenia badaniem "Biblii" zajmuje się biblistyka. Wg wersji tradycyjnej autorami wszystkich ksiąg były rzeczywiście osoby, od których pochodzą nazwy ksiąg - a więc pięcioksiąg Mojżeszowy napisał rzeczywiście Mojżesz od razu w wersji jaką znamy dzisiaj, Jozue napisał księgę Jozuego, itd.

Badania stylu i języka oryginalnych ksiąg kanonu hebrajskiego sugerują, że faktycznie najstarszą częścią Biblii są jej pisma poetyckie - Psalmy, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami - które zostały napisane przed rokiem 1000 p.n.e. i nie uległy późniejszemu przeredagowaniu. Nowsze księgi proroków (począwszy od Izajasza) powstawały za życia danych proroków, lecz niekoniecznie to oni byli ich wyłącznymi autorami.Katalog

W przypadku Nowego Testamentu pojawiają się te same wątpliwości, istnieją kontrowersje co do fragmentów Ewangelii Marka i Jana, które zostały częściowo przeredagowane przed synodem kartagińskim (253 r. n.e.). Niektórzy badacze twierdzą, że do najstarszych fragmentów Nowego Testamentu należą Listy Pawła z Tarsu, są jednak też i tacy, którzy uważają, że najstarsza jest Ewangelia Mateusza. Dzieje Apostolskie i Apokalipsa są dziełami znacznie późniejszymi. Istnieje teoria, że Dzieje Apostolskie zostały napisane ok. 110-120 r. n.e., jednak pewniejsze jest to, że napisał je około 60 roku n.e. Łukasz Ewangelista (za jego autorstwem przemawia to, iż - podobnie jak Ewangelia Łukasza - są skierowane do Teofila, oraz fakt iż końcowy fragment Ewangelii jest powtórzony w początkowych wersetach Dziejów). Niektórzy badacze twierdzą, że Dzieje zostały napisane przez anonimowych autorów na podstawie legend i pośrednich relacji, krążących w gminach chrześcijańskich w Azji Mniejszej i Palestynie. Złożony styl i wizjonerskie obrazowanie w Apokalipsie nieco przypomina opisy ze świętej księgi zaratusztrian, a jak sama Apokalipsa podaje - jej autorem był Jan apostoł. Została spisana około 96 roku n.e., a więc w przybliżeniu 26 lat po upadku Jerozolimy, i taki termin jej powstania potwierdza Ireneusz swym dziele Przeciw herezjom oraz Euzebiusz i Hieronim.;

,