The Book of Genesis

Main Page

Chapter 11

1: And the whole earth was of one language, and of one speech.

2: And it came to pass, as they journeyed from the east, that they found a plain in the land of Shinar; and they dwelt there.

3: And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them thoroughly. And theyhad brick for stone, and slime had they for mortar.

4: And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth.

5: And the LORD came down to see the city and the tower, which the children of men builded.

6: And the LORD said, Behold, the people is one, and they have all one language; and this they begin to do: and now nothing will be restrained from them, which they have imagined to do.

7: Go to, let us go down, and there confound their language, that they may not understand one another's speech.

8: So the LORD scattered them abroad from thence upon the face of all the earth: and they left off to build the city.

9: Therefore is the name of it called Babel; because the LORD did there confound the language of all the earth: and from thence did the LORD scatter them abroad upon the face of all the earth.

10: These are the generations of Shem: Shem was an hundred years old, and begat Arphaxad two years after the flood:

11: And Shem lived after he begat Arphaxad five hundred years, and begat sons and daughters.

12: And Arphaxad lived five and thirty years, and begat Salah:

13: And Arphaxad lived after he begat Salah four hundred and three years, and begat sons and daughters.

14: And Salah lived thirty years, and begat Eber:

15: And Salah lived after he begat Eber four hundred and three years, and begat sons and daughters.

16: And Eber lived four and thirty years, and begat Peleg:

17: And Eber lived after he begat Peleg four hundred and thirty years, and begat sons and daughters.

18: And Peleg lived thirty years, and begat Reu:
19: And Peleg lived after he begat Reu two hundred and nine years, and begat sons and daughters.

20: And Reu lived two and thirty years, and begat Serug:

21: And Reu lived after he begat Serug two hundred and seven years, and begat sons anddaughters.

22: And Serug lived thirty years, and begat Nahor:

23: And Serug lived after he begat Nahor two hundred years, and begat sons and daughters.

24: And Nahor lived nine and twenty years, and begat Terah:

25: And Nahor lived after he begat Terah an hundred and nineteen years, and begat sons and daughters.

26: And Terah lived seventy years, and begat Abram, Nahor, and Haran.

27: Now these are the generations of Terah: Terah begat Abram, Nahor, and Haran; and Haran begat Lot.

28: And Haran died before his father Terah in the land of his nativity, in Ur of the Chaldees.

29: And Abram and Nahor took them wives: the name of Abram's wife was Sarai; andthe name of Nahor's wife, Milcah, the daughter of Haran, the father of Milcah,and the father of Iscah.

30: But Sarai was barren; she had no child.

31: And Terah took Abram his son, and Lot the son of Haran his son's son, and Sarai his daughter in law, his son Abram's wife; and theywent forth with them from Ur of the Chaldees, to go into the land of Canaan;and they came unto Haran, and dwelt there.

32: And the days of Terah were two hundred and five years: and Terah died in Haran.
Genesis 12

---

Księgi proroków: Jozuego, Sędziów, Samuela (2 księgi), Królów (2 księgi), Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela, Dwunastu proroków (Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza, Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza, Malachiasza)

W księgach proroków są zawarte wszystkie kolejne proroctwa - czyli zgodnie z tradycją treści, które prorocy na zlecenie Boga przekazywali wiernym. Często znajdują się tam również opisy dziejów poszczególnych proroków.

Księgi hagiograficzne: Psalmów, Przysłów, Hioba, Pieśń nad pieśniami, Rut, Lamentacje (Treny), Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei), Estery, Daniela, Ezdrasza, Nehemiasza, Kronik (2 księgi)

Księgi hagiograficzne dzielą się na księgi poetyckie, będące zbiorami pieśni, przysłów, kazań i poematów, które uznano za święte, oraz księgi o charakterze historyczno-legendarnym opisujące dzieje osób, które były dla żydów ważne ze względów religijnych, ale nie zostały uznane za proroków

Nowy Testament

Dla chrześcijan, uznających świętość Starego Testamentu, duże znaczenie ma również Nowy Testament spisany w języku greckim, w latach 41 - 98 n.e. Treścią Nowego Testamentu jest życie i nauka głoszona przez Jezusa Chrystusa, a także dzieje pierwszych gmin chrześcijańskich.

Nowy Testament składa się z 27 ksiąg:

Cztery Ewangelie - opisy życia Jezusa Chrystusa:

o Ewangelie synoptyczne: Ewangelia Mateusza, Ewangelia Marka, Ewangelia Łukasza, o Ewangelia Jana, Dzieje Apostolskie - opisy życia apostołów po wniebowstąpienie Jezusa,

księgi dydaktyczne - zbiór listów pisanych przez apostołów: o 14 listów Pawła z Tarsu, o 7 listów powszechnych, oraz Apokalipsa, zwana też Objawieniem Jana - księga prorocza, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi.

Judaizm i islam nie uznają Nowego Testamentu jako pism świętych, chociaż islam uważa Jezusa Chrystusa za proroka, a Koran powtarza niektóre opisy Ewangelii.

Autorstwo i historyczność Biblii

W dziedzinie tej istnieje wiele kontrowersji. Z naukowego punktu widzenia badaniem "Biblii" zajmuje się biblistyka. Wg wersji tradycyjnej autorami wszystkich ksiąg były rzeczywiście osoby, od których pochodzą nazwy ksiąg - a więc pięcioksiąg Mojżeszowy napisał rzeczywiście Mojżesz od razu w wersji jaką znamy dzisiaj, Jozue napisał księgę Jozuego, itd.

Badania stylu i języka oryginalnych ksiąg kanonu hebrajskiego sugerują, że faktycznie najstarszą częścią Biblii są jej pisma poetyckie - Psalmy, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami - które zostały napisane przed rokiem 1000 p.n.e. i nie uległy późniejszemu przeredagowaniu. Nowsze księgi proroków (począwszy od Izajasza) powstawały za życia danych proroków, lecz niekoniecznie to oni byli ich wyłącznymi autorami.Katalog

W przypadku Nowego Testamentu pojawiają się te same wątpliwości, istnieją kontrowersje co do fragmentów Ewangelii Marka i Jana, które zostały częściowo przeredagowane przed synodem kartagińskim (253 r. n.e.). Niektórzy badacze twierdzą, że do najstarszych fragmentów Nowego Testamentu należą Listy Pawła z Tarsu, są jednak też i tacy, którzy uważają, że najstarsza jest Ewangelia Mateusza. Dzieje Apostolskie i Apokalipsa są dziełami znacznie późniejszymi. Istnieje teoria, że Dzieje Apostolskie zostały napisane ok. 110-120 r. n.e., jednak pewniejsze jest to, że napisał je około 60 roku n.e. Łukasz Ewangelista (za jego autorstwem przemawia to, iż - podobnie jak Ewangelia Łukasza - są skierowane do Teofila, oraz fakt iż końcowy fragment Ewangelii jest powtórzony w początkowych wersetach Dziejów). Niektórzy badacze twierdzą, że Dzieje zostały napisane przez anonimowych autorów na podstawie legend i pośrednich relacji, krążących w gminach chrześcijańskich w Azji Mniejszej i Palestynie. Złożony styl i wizjonerskie obrazowanie w Apokalipsie nieco przypomina opisy ze świętej księgi zaratusztrian, a jak sama Apokalipsa podaje - jej autorem był Jan apostoł. Została spisana około 96 roku n.e., a więc w przybliżeniu 26 lat po upadku Jerozolimy, i taki termin jej powstania potwierdza Ireneusz swym dziele Przeciw herezjom oraz Euzebiusz i Hieronim.;

,