The Book of Exodus

Main Page

Chapter 2

1: And there went a man of the house of Levi, and took to wife a daughter of Levi.

2: And the woman conceived, and bare a son: and when she saw him that he was a goodly child, she hid him three months.

3: And when she could not longer hide him, she took for him an ark of bulrushes, and daubed itwith slime and with pitch, and put the child therein; and she laid it in theflags by the river's brink.

4: And his sister stood afar off, to wit what would be done to him.

5: And the daughter of Pharaoh came down to wash herself at the river; and her maidens walked along by the river's side; and when she saw the ark among the flags, she sent her maid to fetchit.

6: And when she had opened it, she saw the child: and, behold, the babe wept. And she had compassion on him, and said, This is one of the Hebrews' children.

7: Then said his sister to Pharaoh's daughter, Shall I go and call to thee a nurse of the Hebrew women, that she may nurse the child for thee?

8: And Pharaoh's daughter said to her, Go. And the maid went and called the child's mother.

9: And Pharaoh's daughter said unto her, Take this child away, and nurse it for me, and I will give thee thy wages. And the women took the child, and nursed it.

10: And the child grew, and she brought him unto Pharaoh's daughter, and he became her son. Andshe called his name Moses: and she said, Because I drew him out of the water.

11: And it came to pass in those days, when Moses was grown, that he went out unto his brethren, and looked on their burdens: and he spied an Egyptian smiting an Hebrew, one of his brethren.

12: And he looked this way and that way, and when he saw that there was no man, he slewthe Egyptian, and hid him in the sand.

13: And when he went out the second day, behold, two men of the Hebrews strove together: and he said to him that did the wrong, Wherefore smitest thou thy fellow?

14: And he said, Who made thee a prince and a judge over us? intendest thou to kill me, as thou killedst the Egyptian? And Moses feared, and said, Surely this thing is known.
Acts 7:27,28,35

15: Now when Pharaoh heard this thing, he sought to slay Moses. But Moses fled from the face of Pharaoh, and dwelt in the land of Midian: and he sat down by a well.

16: Now the priest of Midian had seven daughters: and they came and drew water, and filled the troughs to water their father's flock.

17: And the shepherds came and drove them away: but Moses stood up and helped them, and watered their flock.

18: And when they came to Reuel their father, he said, How is it that ye are come so soon to day?

19: And they said, An Egyptian delivered us out of the hand of the shepherds, and also drew water enough for us, and watered the flock.

20: And he said unto his daughters, And where is he? why is it that ye have left the man? callhim, that he may eat bread.

21: And Moses was content to dwell with the man: and he gave Moses Zipporah his daughter.

22: And she bare him a son, and he called his name Gershom: for he said, I have been a stranger in a strange land.

23: And it came to pass in process of time, that the king of Egypt died: and the children of Israel sighed by reason of the bondage, and theycried, and their cry came up unto God by reason of the bondage.

24: And God heard their groaning, and God remembered his covenant with Abraham, with Isaac, and with Jacob.

25: And God looked upon the children of Israel, and God had respect unto them.
Exodus 3

---

Księgi proroków: Jozuego, Sędziów, Samuela (2 księgi), Królów (2 księgi), Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela, Dwunastu proroków (Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza, Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza, Malachiasza)

W księgach proroków są zawarte wszystkie kolejne proroctwa - czyli zgodnie z tradycją treści, które prorocy na zlecenie Boga przekazywali wiernym. Często znajdują się tam również opisy dziejów poszczególnych proroków.

Księgi hagiograficzne: Psalmów, Przysłów, Hioba, Pieśń nad pieśniami, Rut, Lamentacje (Treny), Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei), Estery, Daniela, Ezdrasza, Nehemiasza, Kronik (2 księgi)

Księgi hagiograficzne dzielą się na księgi poetyckie, będące zbiorami pieśni, przysłów, kazań i poematów, które uznano za święte, oraz księgi o charakterze historyczno-legendarnym opisujące dzieje osób, które były dla żydów ważne ze względów religijnych, ale nie zostały uznane za proroków

Nowy Testament

Dla chrześcijan, uznających świętość Starego Testamentu, duże znaczenie ma również Nowy Testament spisany w języku greckim, w latach 41 - 98 n.e. Treścią Nowego Testamentu jest życie i nauka głoszona przez Jezusa Chrystusa, a także dzieje pierwszych gmin chrześcijańskich.

Nowy Testament składa się z 27 ksiąg:

Cztery Ewangelie - opisy życia Jezusa Chrystusa:

o Ewangelie synoptyczne: Ewangelia Mateusza, Ewangelia Marka, Ewangelia Łukasza, o Ewangelia Jana, Dzieje Apostolskie - opisy życia apostołów po wniebowstąpienie Jezusa,

księgi dydaktyczne - zbiór listów pisanych przez apostołów: o 14 listów Pawła z Tarsu, o 7 listów powszechnych, oraz Apokalipsa, zwana też Objawieniem Jana - księga prorocza, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi.

Judaizm i islam nie uznają Nowego Testamentu jako pism świętych, chociaż islam uważa Jezusa Chrystusa za proroka, a Koran powtarza niektóre opisy Ewangelii.

Autorstwo i historyczność Biblii

W dziedzinie tej istnieje wiele kontrowersji. Z naukowego punktu widzenia badaniem "Biblii" zajmuje się biblistyka. Wg wersji tradycyjnej autorami wszystkich ksiąg były rzeczywiście osoby, od których pochodzą nazwy ksiąg - a więc pięcioksiąg Mojżeszowy napisał rzeczywiście Mojżesz od razu w wersji jaką znamy dzisiaj, Jozue napisał księgę Jozuego, itd.

Badania stylu i języka oryginalnych ksiąg kanonu hebrajskiego sugerują, że faktycznie najstarszą częścią Biblii są jej pisma poetyckie - Psalmy, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami - które zostały napisane przed rokiem 1000 p.n.e. i nie uległy późniejszemu przeredagowaniu. Nowsze księgi proroków (począwszy od Izajasza) powstawały za życia danych proroków, lecz niekoniecznie to oni byli ich wyłącznymi autorami.Katalog

W przypadku Nowego Testamentu pojawiają się te same wątpliwości, istnieją kontrowersje co do fragmentów Ewangelii Marka i Jana, które zostały częściowo przeredagowane przed synodem kartagińskim (253 r. n.e.). Niektórzy badacze twierdzą, że do najstarszych fragmentów Nowego Testamentu należą Listy Pawła z Tarsu, są jednak też i tacy, którzy uważają, że najstarsza jest Ewangelia Mateusza. Dzieje Apostolskie i Apokalipsa są dziełami znacznie późniejszymi. Istnieje teoria, że Dzieje Apostolskie zostały napisane ok. 110-120 r. n.e., jednak pewniejsze jest to, że napisał je około 60 roku n.e. Łukasz Ewangelista (za jego autorstwem przemawia to, iż - podobnie jak Ewangelia Łukasza - są skierowane do Teofila, oraz fakt iż końcowy fragment Ewangelii jest powtórzony w początkowych wersetach Dziejów). Niektórzy badacze twierdzą, że Dzieje zostały napisane przez anonimowych autorów na podstawie legend i pośrednich relacji, krążących w gminach chrześcijańskich w Azji Mniejszej i Palestynie. Złożony styl i wizjonerskie obrazowanie w Apokalipsie nieco przypomina opisy ze świętej księgi zaratusztrian, a jak sama Apokalipsa podaje - jej autorem był Jan apostoł. Została spisana około 96 roku n.e., a więc w przybliżeniu 26 lat po upadku Jerozolimy, i taki termin jej powstania potwierdza Ireneusz swym dziele Przeciw herezjom oraz Euzebiusz i Hieronim.;

,