The Book of Exodus

Main Page

Chapter 40

1: And the LORD spake unto Moses, saying,

2: On the first day of the first month shalt thou set up the tabernacle of the tent of the congregation.

3: And thou shalt put therein the ark of the testimony, and cover the ark with the vail.

4: And thou shalt bring in the table, and set in order the things that are to be set in order upon it; and thou shalt bring in the candlestick, andlight the lamps thereof.

5: And thou shalt set the altar of gold for the incense before the ark of the testimony, and put the hanging of the door to the tabernacle.

6: And thou shalt set the altar of the burnt offering before the door of the tabernacle of the tent of the congregation.

7: And thou shalt set the laver between the tent of the congregation and the altar, and shalt put water therein.

8: And thou shalt set up the court round about, and hang up the hanging at the court gate.

9: And thou shalt take the anointing oil, and anoint the tabernacle, and all that istherein, and shalt hallow it, and all the vessels thereof: and it shall beholy.

10: And thou shalt anoint the altar of the burnt offering, and all his vessels, and sanctify the altar: and it shall be an altar most holy.

11: And thou shalt anoint the laver and his foot, and sanctify it.

12: And thou shalt bring Aaron and his sons unto the door of the tabernacle of the congregation, and wash them with water.

13: And thou shalt put upon Aaron the holy garments, and anoint him, and sanctify him; that he may minister unto me in the priest'soffice.

14: And thou shalt bring his sons, and clothe them with coats:

15: And thou shalt anoint them, as thou didst anoint their father, that they may minister unto me in the priest's office: for theiranointing shall surely be an everlasting priesthood throughout theirgenerations.

16: Thus did Moses: according to all that the LORD commanded him, so did he.

17: And it came to pass in the first month in the second year, on the first day of the month, that the tabernacle was reared up.

18: And Moses reared up the tabernacle, and fastened his sockets, and set up the boards thereof, and put in the bars thereof, and reared up his pillars.

19: And he spread abroad the tent over the tabernacle, and put the covering of the tent above upon it; as the LORD commanded Moses.

20: And he took and put the testimony into the ark, and set the staves on the ark, andput the mercy seat above upon the ark:

21: And he brought the ark into the tabernacle, and set up the vail of the covering, and covered the ark of the testimony; as the LORD commanded Moses.

22: And he put the table in the tent of the congregation, upon the side of thetabernacle northward, without the vail.

23: And he set the bread in order upon it before the LORD; as the LORD had commanded Moses.

24: And he put the candlestick in the tent of the congregation, over against the table, on the side of the tabernacle southward.

25: And he lighted the lamps before the LORD; as the LORD commanded Moses.

26: And he put the golden altar in the tent of the congregation before the vail:

27: And he burnt sweet incense thereon; as the LORD commanded Moses.

28: And he set up the hanging at the door of the tabernacle.

29: And he put the altar of burnt offering by the door of the tabernacle of the tent of the congregation, and offered upon it the burnt offering and the meat offering; as the LORD commanded Moses.

30: And he set the laver between the tent of the congregation and the altar, and put water there, to wash withal.

31: And Moses and Aaron and his sons washed their hands and their feet thereat:

32: When they went into the tent of the congregation, and when they came near unto the altar, they washed; as the LORD commanded Moses.

33: And he reared up the court round about the tabernacle and the altar, and set up the hanging of the court gate. So Moses finished the work.

34: Then a cloud covered the tent of the congregation, and the glory of the LORD filled the tabernacle.

35: And Moses was not able to enter into the tent of the congregation, because the cloud abode thereon, and the glory of the LORD filled the tabernacle.

36: And when the cloud was taken up from over the tabernacle, the children of Israel went onward in all their journeys:

37: But if the cloud were not taken up, then they journeyed not till the day that it was taken up.

38: For the cloud of the LORD was upon the tabernacle by day, and fire was on it by night, in the sight of all the house of Israel, throughout all their journeys.
Leviticus 1

---

Księgi proroków: Jozuego, Sędziów, Samuela (2 księgi), Królów (2 księgi), Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela, Dwunastu proroków (Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza, Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza, Malachiasza)

W księgach proroków są zawarte wszystkie kolejne proroctwa - czyli zgodnie z tradycją treści, które prorocy na zlecenie Boga przekazywali wiernym. Często znajdują się tam również opisy dziejów poszczególnych proroków.

Księgi hagiograficzne: Psalmów, Przysłów, Hioba, Pieśń nad pieśniami, Rut, Lamentacje (Treny), Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei), Estery, Daniela, Ezdrasza, Nehemiasza, Kronik (2 księgi)

Księgi hagiograficzne dzielą się na księgi poetyckie, będące zbiorami pieśni, przysłów, kazań i poematów, które uznano za święte, oraz księgi o charakterze historyczno-legendarnym opisujące dzieje osób, które były dla żydów ważne ze względów religijnych, ale nie zostały uznane za proroków

Nowy Testament

Dla chrześcijan, uznających świętość Starego Testamentu, duże znaczenie ma również Nowy Testament spisany w języku greckim, w latach 41 - 98 n.e. Treścią Nowego Testamentu jest życie i nauka głoszona przez Jezusa Chrystusa, a także dzieje pierwszych gmin chrześcijańskich.

Nowy Testament składa się z 27 ksiąg:

Cztery Ewangelie - opisy życia Jezusa Chrystusa:

o Ewangelie synoptyczne: Ewangelia Mateusza, Ewangelia Marka, Ewangelia Łukasza, o Ewangelia Jana, Dzieje Apostolskie - opisy życia apostołów po wniebowstąpienie Jezusa,

księgi dydaktyczne - zbiór listów pisanych przez apostołów: o 14 listów Pawła z Tarsu, o 7 listów powszechnych, oraz Apokalipsa, zwana też Objawieniem Jana - księga prorocza, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi.

Judaizm i islam nie uznają Nowego Testamentu jako pism świętych, chociaż islam uważa Jezusa Chrystusa za proroka, a Koran powtarza niektóre opisy Ewangelii.

Autorstwo i historyczność Biblii

W dziedzinie tej istnieje wiele kontrowersji. Z naukowego punktu widzenia badaniem "Biblii" zajmuje się biblistyka. Wg wersji tradycyjnej autorami wszystkich ksiąg były rzeczywiście osoby, od których pochodzą nazwy ksiąg - a więc pięcioksiąg Mojżeszowy napisał rzeczywiście Mojżesz od razu w wersji jaką znamy dzisiaj, Jozue napisał księgę Jozuego, itd.

Badania stylu i języka oryginalnych ksiąg kanonu hebrajskiego sugerują, że faktycznie najstarszą częścią Biblii są jej pisma poetyckie - Psalmy, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami - które zostały napisane przed rokiem 1000 p.n.e. i nie uległy późniejszemu przeredagowaniu. Nowsze księgi proroków (począwszy od Izajasza) powstawały za życia danych proroków, lecz niekoniecznie to oni byli ich wyłącznymi autorami.Katalog

W przypadku Nowego Testamentu pojawiają się te same wątpliwości, istnieją kontrowersje co do fragmentów Ewangelii Marka i Jana, które zostały częściowo przeredagowane przed synodem kartagińskim (253 r. n.e.). Niektórzy badacze twierdzą, że do najstarszych fragmentów Nowego Testamentu należą Listy Pawła z Tarsu, są jednak też i tacy, którzy uważają, że najstarsza jest Ewangelia Mateusza. Dzieje Apostolskie i Apokalipsa są dziełami znacznie późniejszymi. Istnieje teoria, że Dzieje Apostolskie zostały napisane ok. 110-120 r. n.e., jednak pewniejsze jest to, że napisał je około 60 roku n.e. Łukasz Ewangelista (za jego autorstwem przemawia to, iż - podobnie jak Ewangelia Łukasza - są skierowane do Teofila, oraz fakt iż końcowy fragment Ewangelii jest powtórzony w początkowych wersetach Dziejów). Niektórzy badacze twierdzą, że Dzieje zostały napisane przez anonimowych autorów na podstawie legend i pośrednich relacji, krążących w gminach chrześcijańskich w Azji Mniejszej i Palestynie. Złożony styl i wizjonerskie obrazowanie w Apokalipsie nieco przypomina opisy ze świętej księgi zaratusztrian, a jak sama Apokalipsa podaje - jej autorem był Jan apostoł. Została spisana około 96 roku n.e., a więc w przybliżeniu 26 lat po upadku Jerozolimy, i taki termin jej powstania potwierdza Ireneusz swym dziele Przeciw herezjom oraz Euzebiusz i Hieronim.;

pułapki reklamy.